20 Oktober

Cotopaxi de meest actieve vulkaan van Ecuador lag in onze achtertuin vandaag. Het was het laatste wat we gisteren avond zagen en weerom het eerste van vanmorgen. Dit wil zeggen dat we geluk hebben met het weer en het is dus helder. Cotapaxi is bijna 5900 meter hoog en het is zo goed als een perfekte kegel.

Vanmorgen waren we al vroeg wakker – 6 uur – omdat de zon recht in onze kamer scheen. Ontbijt was echter pas om 7.30

Na het ontbijt hebben we een frisse ochtendwandeling gedaan langs de paarden en de Llama's steeds met een oog op de vulkaan.

Om 9 uur werden we afgehaald door chauffeur en gids, die ons de rest van de. dag rondgeleid hebben in het Cotapaxi National Park.

Cotapaxi is één van de 7 vulkanen die hier op een rij liggen.

Eerst reden we tot een hoogte van 4200 meter, dit is het laatste punt tot waar auto's kunnen komen. Van daaruit hadden we de mogelijkheid om te wandelen tot aan de refuge op 4800 meter.

Ik heb dit niet gedaan, ik ken mijn lichaam en weet dat ik deze wandeling niet aankan, maar Guido is er wel voor gegaan.

Samen met de gids vertrok hij, een trekking van 1 uur tot aan de refuge, dus dat wil zeggen 600 meter hoogteverschil op een korte tijdspanne. De wind had orkaankracht, waardoor hij net zo goed als de gids een paar keer omgewaaid zijn. Lucht kreeg je al helemaal niet met zo'n wind in je gezicht.

Deze refuge is de plaats waar de echte bergbeklimmers hun laatste dag doorbrengen om dan om middernacht op tocht te gaan naar de top van de vulkaan. De klim duurt dan voor hun nog zon 8 uur.

Na de trekking reden we terug naar beneden naar de lagune en daarna deden we een wandeling en werd er vanalles over de verschillende planten en over hun medicinale werking verteld.

Het laatste deel van de wandeling liep door de parama (is een vlakte met vooral riet, maar ook gras en andere typische gewassen) Onze gids vertelde ons over een bos waar het rietgras ongeveer mensenhoog stond. Prachtige plek!

Iets na de middag kwamen we aan in een interpretive center waar uitleg gegeven werd over de omgeving, de planten, de vulkanen enz. Daar hebben we in het plaatselijke restaurantje ook een hapje gegeten Locro de choclo, dit is aardappelsoep met daarbij kaas, avocado en gebakken maïskorrels. En een cocatheetje om beter tegen de hoogte te kunnen (maar ook omdat het lekker is).

Later op de namiddag, op weg naar Baños - trakteerde onze chauffeur ons ook nog op een typisch en heel lekker ijsje met verse vruchten :-)

We reden verder door het park en zagen de canyons die uitgesleten zijn door de lavastroom. De laatst grote uitbarsting dateert van 1872. We zagen onder andere een steen zo groot als een huis, die 20km ver van de krater ligt, dan pas begin je je te realiseren welke kracht zo'n uitbarsting heeft.

Op 15 augustus 2015 was er een uitbarsting van alleen as, maar men verwacht binnenkort een echte zware uitbarsting omdat tot nu toe de vulkaan gemiddeld elke 150 jaar uitgebarsten is.

Na het bezoek aan het Nationale Park werden we naar Baños gebracht, onze uitvalsbasis voor de komende 3 dagen.

We hebben wel al geluk gehad, het zijn hier Maria-feesten. Gedurende de hele maand oktober is er elke avond een feest ter nagedachtenis van Maria, en daar de mensen hier nogal Katholiek zijn, wordt er goed gevierd. We hadden al zang en dans, Mariachiezangers, optochten en vooral vuurwerk. Door heel de stad is er al de hele avond vuurwerk, elke wijk heeft zo zijn eigen ding. Maria verering is hier precies iets meer dan 'te Lourdes op de bergen' zingen.