17 Oktober : Naar Otavalo

We verlaten Quito en reizen verder naar Otavalo.

Eerst nog effen langs de supermarkt voor proviand voor onderweg want we hebben 3 uur busreis voor de boeg.

Aangekomen aan de supermarkt bleek die nog gesloten en zou pas opengaan om half tien. Daar konden we niet op wachten dus terug naar het hotel en met de taxi naar het busstation dat aan de andere kant van de stad ligt. Normaal is dit een rit van 25 minuten, we deden er door de verkeersdrukte bijna een uur over.

Aangekomen aan het busstation hadden we nog net tijd voor de ticketjes te kopen en de bus stond al vertrekkensklaar. Krakend en sputterend en tegen een maximum snelheid van 35 per uur vertrokken we en dan, nog geen 5 minuten later stonden we aan de kant van de weg. De luchtremmen van de bus hadden het begeven. Wonder boven wonder en omdat we nog niet ver van het busstation waren kwam er snel een vervangbus en konden we alsnog onze reis even later verder zetten.

In Otavalo namen we dan de taxi naar een plaatselijk kantoor waarmee wij onze logeerplaats voor vannacht boekten.

Om 15.00 uur zouden we afgehaald worden om naar onze slaapplek te gaan, het is een homestay bij mensen thuis.

Met Ana, onze gastvrouw wandelden we eerst rond in hun tuin waar diverse typische Ecuadoriaanse gewassen en planten gekweekt worden. Verder hebben ze verschillende fruitbomen zoals limoen, een soort bittere appelsien, avocado, tomatillo en een bonenboom, echt waar een grote boom waar eerst mooie oranje bloemetjes aankomen en dat worden dan bonen, ze zien er hetzelfde uit als de bonen die wij kennen, ze zijn alleen langer en dikker.

Ook kennisgemaakt met mijnheer en mevrouw huisvarken en daarna deden we onder haar begeleiding een wandeling door het dorpje. 1500 mensen wonen er, er is een kindertuin, lagere school – waar maar 9 leerlingen zijn – een gemeentehuis, markt enz... alles wat een minidorpje nodig heeft. De familie zelf heeft ook een klein winkeltje waar de belangrijkste levensnoodzakelijke dingen verkocht worden, onder andere ook zelfgebakken broodjes, empañadas en ander gebak.

Al snel was de dag weer voorbij want om 18.00 u is het hier donker. Avondeten werd voor ons bereid door Ana en we aten samen met haar familie. Ze hebben 2 dochters, Sinai is 11 en Heidi 2

We aten een maïssoep en daarna rijst met melocco en een zelfgemaakt miniburgertje. De soep was lekker . De rest van de maaltijd was redelijk simpel, maar toch wel speciaal door de melocco en de speciale kruiden in het vlees.

Melocco is een soort mini-aardappel die alleen hier op deze hoogte in de Andes groeit. De smaak is eerder die van raap of wortel.

Maar dit is het voordeel van een verblijf in een familie, je deelt alles met hun en leert ervan. Dochter van 11 gaat naar school in Otavalo, dus moet ze elke morgen om 5 uur opstaan om dan om 6.10 de bus te nemen, school begint om 7.15 en eindigt om 13.15.

Dan neemt ze de bus terug naar huis en is dan tegen 15.00 thuis, ze moet dan vanaf de bus nog een heel eind stappen.

We hebben een rustige avond. Het is nu bijna 9 uur 's avonds en alles is hier al pikkedonker. Geen TV geen radio geen wifi. Het verslag plaatsen gaat dus met een dag vertraging gebeuren en wij zullen vroeg in ons bedje liggen denk ik.