27 Oktober

We reden vandaag van Cuenca naar Guayaquil. Een rit van 3,5 uur.

De twee eerste uren was het nog door een bergachtig landschap, er was geen 500 meter zonder een bocht, redelijk vermoeiend om je steeds weer recht te houden in de wagen met zoveel bochten. Autogordels kennen ze hier niet, dus daaraan hadden we ook al geen steun.

We reden door het Nationaal Park Las Cajas, dat zeer uitgestrekt is en vooral voor wandelaars geschikt. Er zijn duizenden stroompjes en meertjes hier, er doorheen rijden was op zich al mooi.

Na een tussenstop ging het verder door een totaal ander landschap.

Totaal andere begroeiing, meer tropisch. Bananenplantages, cacaoplantages, rietsuiker en rijstvelden wisselden zich af. Een vruchtbare streek.

Guayaquil is een stad van 4,5 miljoen inwoners, een hele drukte, vooral na de rust en eenzaamheid van de Andesdorpjes die we de afgelopen dagen bezochten.

Ons hotelletje ligt vlak bij de hoofdweg die dwars door de stad loopt, redelijk kort bij één van de toeristische trekpleisters van de stad de Malecon de Salata, aan de andere kant ligt de Malecon 2000, maar dat is dan toch 2 km van hier, dus daar naartoe namen we een taxi.

De temperatuur is hier ook gelijk anders. Voor de eerste keer deze reis was het echt warm! Het deed ons al een beetje aan Panama vorig jaar denken. We zitten hier dan ook aan een inham van de Stille Oceaan.

Buiten de 2 Malecons is er in de stad eigenlijk niet veel te beleven, het is een grootstad zoals zovele en het staat alleen op ons programma omdat we morgen van hieruit naar Galapagos vliegen.

Vanavond zijn we naar klank en lichtspel op de Malecon de salata gaan kijken, het is ook wel bekend als het Belagio van Guayaquil.