Otavalo en omgeving

Om 5.50 u worden we gewekt met het het luide geschal van het Nationale Volkslied. Vijf minuten later volgden dan de dorpsaankondigen. Wie is er geboren, gestorven, getrouwd. Wie verkoopt er iets en dat kan van alles zijn zelfs tot bereide maaltijden toe, of vlees of enkele avocado's . Na 6 uur is hier geen kat meer die nog slaapt. En dan valt het blijkbaar nogal mee want het vorige dorpshoofd begon om 4 uur 's morgens met luide muziek te spelen en daarna de aankondigingen. Hij ging ervan uit dat de mensen 's morgens beter luisteren naar wat er gezegd wordt....

Om 6.15 is Sinaï naar 't school vertrokken en om 8 uur hebben we samen met Ana, Heidi naar de crèche gebracht.

En toen was de rust teruggekeerd in het dorp. De kinderen zitten op school, de mannen zijn aan 't werk, de vrouwen hebben rust tot ongeveer 2 uur vanmiddag, dan komen de kinderen weer thuis en ietskes later de mannen ook.

Als ontbijt hadden we vanmorgen rijst met gebakken banaan en een beetje kaas en zelfgebakken,broodjes en banaan dit alles met citroenthee en vers fruitsap.

Om iets voor 9 werden we afgehaald en terug naar Otavalo gebracht, naar het hotel waar we de volgende nacht gaan doorbrengen. In dit hotel worden we afgehaald door onze gids voor vandaag. Zij gaat ons rondrijden in en rondom Otavalo en en zo enkele belangrijke en interessante dingen laten zien.

We reden onder andere naar Iluman waar we een hoedenmakerij bezochten, hier worden de typische Ecuadoriaanse hoeden gemaakt, een heel arbeidsintensief werk en eigenlijk zijn het dure pareltjes voor de doorsnee mensen die ze hier kopen en dragen.

We reden naar Peguchi 

– een ander klein dorpje rond Otavalo – en daar bezochten we een weverij, zagen hoe de typische tapijten, maar ook kleding geweven werd en hoe de felle kleuren met natuurlijke kleurstoffen gemaakt werden.

Ook kregen we een rondleiding in een atelier waar de typische Ecuadoriaanse muziekinstrumenten gemaakt werden. 

Tevens is dit de thuisbasis van één van die groepen die vroeger bij ons ook nogal een te zien was op markten en pleinen. Tegenwoordig zien we ze niet zoveel meer door de strengere regels die er bij ons gelden op straatmuzikanten, maar het was toendertijd in alle geval wel authentiek, dat is mij vandaag wel duidelijk geworden.

Vanmiddag zijn we met onze gids typisch Ecuadoriaans gaan lunchen. Keilekker en goedkoop. Guido trakteerde en hij was voor eten voor 3 personen de volle $ 4,5 kwijt.

We aten fritada, dat is varkensvlees lekker klaargemaakt met gepofte en gekookte mais, bakbanaan en een soort puree-achtige koekjes en een lekker sausje en cevice van groenten.

De rest van de dag hebben we nog een beetje door de stad gelopen, zijn nog eens naar de Plaza de Ponchos geweest, dan moesten we effen schuilen voor de regen, daarna nog een wandeling en de dag was zo weer voorbij.

Vanavond zijn we ter gelegenheid van onze 25 ste huwelijksverjaardag eerst een lekkere Pisco Sour gaan drinken en daarna pepersteak met frietjes gaan eten.

Zo en we zijn intussen al één dag in El Campo ( het platteland) en ik sta alweer vol beten – 7 beten op één enkel en nog wat andere . Wij dus daarstraks hier naar de farmacia voor een goed insectenmiddel. Nu werd mij aangeraden vitamine B te nemen, hierdoor zou het lichaam een geur afgeven die oninteressant is voor insecten en zouden ze niet meer bijten. Lijkt mij een logische verklaring, maar waarom weet men zulke dingen dan bij ons niet?

Vanaf morgen staan er dus vitamine B op het menu, baat het niet het schaadt ook niet.